Zastosowanie praktyk redukcji emisji GHG w rolnictwie
Rolnicy wdrażają innowacyjne metody z katalogu praktyk redukcji emisji GHG. Wśród zastosowanych rozwiązań znalazły się praktyki nr 6 i 10, które wpływają na poprawę efektywności gospodarowania oraz zmniejszenie emisji CO₂ i N₂O do atmosfery.
Praktyka nr 6 – Ograniczenie uprawy płużnej w praktyce rolniczej
Ograniczenie uprawy płużnej poprzez wdrożenie technologii bezorkowej prowadzi do znacznej redukcji emisji CO2. Badania wskazują, że taka zmiana pozwala na zmniejszenie emisji z gleby o 36% oraz ograniczenie emisji związanej ze spalaniem paliw o 60%.
Praktyka nr 10 – Precyzyjne nawożenie azotowe
Precyzyjne zarządzanie nawożeniem azotowym pozwala na zmniejszenie emisji tlenków azotu (NOx), amoniaku (NH3) oraz podtlenku azotu (N₂O), jednocześnie ograniczając zanieczyszczenie wód gruntowych i powierzchniowych. Metodyka ta opiera się na dostosowaniu dawek nawozów do rzeczywistych potrzeb roślin i agroekosystemów.
Najważniejsze działania w ramach tej praktyki: Optymalizacja dawek nawozów azotowych i stosowanie nawozów w sposób minimalizujący ich straty do środowiska.
Wdrożenie precyzyjnego nawożenia jest szczególnie korzystne w gospodarstwach prowadzących intensywną produkcję zwierzęcą, gdzie odpowiednie zarządzanie nawozami naturalnymi może znacznie ograniczyć potrzebę stosowania nawozów mineralnych.
Dzięki wdrożeniu innowacyjnych praktyk rolniczych możliwe jest znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, co wpływa pozytywnie na środowisko i rentowność gospodarstw.